انقلاب اسلامی، دستاوردهای سیاسی

رهایی از سلطه نظام استکباری و استقرار نظام جمهوری اسلامی و استقلال کشور؛ اولین دستاورد سیاسی مبتنی بر اراده مردم، پس از سقوط و حذف رژیم ستم شاهی و نقطه آغازین مشارکت جامعه در اداره امور حکومتی و در واقع اولین گام از مراحل ایجاد نظام مردم سالاری دینی محسوب می‌شود و این دستاورد با احیای روحیه خودباوری در میان توده‎های مردمی و توجه جدی به حقوق سیاسی و اجتماعی زنان و احیاء شأن و منزلت معنوی جامعه، استحکام بیشتری یافت.
ارتقاء و رشد سطح آگاهی و بالندگی سیاسی مردم و مشارکت در حوزه ‎های گوناگون سیاسی و برگزاری بیش از ۳۵ انتخابات در۶ موضوع مختلف از جمله؛ انتخابات تعیین نوع نظام حکومتی، انتخابات قانون اساسی، انتخابات مجلس خبرگان، انتخابات ریاست جمهوری، انتخابات مجلس شورای اسلامی و انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا، بیانگر اوج مشارکت مردم در اداره امور حکومتی و دستاورد استثنایی دیگری است که کمتر کشوری از آن برخوردار است.
اگرچه فعالیت‌های بیش از حد و افراط گونه سیاسی، معمولاً همراه با شبه بوده و در ردیف توطئه بیگانگان می‌گنجد، اما در عین حال توسعه مطبوعات و افزایش روزنامه‌ها در ایران از تعداد انگشت شمار موجود در قبل از انقلاب، به بیش از ۲۶۳۵ نشریه و افزایش احزاب از یکی دو حزب قبل از انقلاب به حدود۲۵۰ حزب و گروه سیاسی، موضوع دیگری است که در کنار ۱۷هزار سازمان مردم نهاد(NGO) هرگز در کشور سابقه نداشته است و بیانگر گستردگی دامنه آزادی‌های سیاسی در ایران معاصر است.
با ظهور انقلاب اسلامی نه تنها روح تازه‌ای در کالبد اسلام و شیعه دمیده شد، بلکه تمام ادیان الهی جان تازه‌ای گرفتند و امیدها برای احیاء مجدد معنویات در جهان قوت گرفت، بنابراین عزت یافتن اسلام و سایر ادیان آسمانی در دنیای تاریک بردگی نوین که انسانها به‌تدریج به اسارت سرمایه‌داران درآمده بودند، دستاورد سیاسی و معنوی دیگری است که در حوزه سیاست خارجی باید مورد توجه قرار گیرد.
علاوه برآن؛ اثبات اصل «نه شرقی، نه غربی» به عنوان یک اصل عملی و ممکن و احیای اسلام سیاسی به عنوان یک مدل قابل اتّکا در جهان معاصر و به موازات آن، ارتقای سطح امید و آگاهی سیاسی در ملل جهان و جهان اسلام، تحوّل در نظام بین‎الملل (بر هم زدن موازنه‎ قدرت به نفع مستضعفین جهان)، تأثیر بر نهضت‌های مردمی جهان و کمک به بیداری اسلامی و همچنین به چالش کشیدن سلطه آمریکا در عرصه بین‌المللی و افزایش نفوذ و اقتدار جهانی و منطقه‎ای ایران، نیز ستودنی است.
در این رابطه؛ جیمز ریچارد کارشناس روابط بین الملل چنین اظهار می‌کند: «ایران قدرت اول منطقه و بازیگر بسیار فعال و تاثیرگذار در سطح جهان است و قدرت و نفوذی که ایران در کشورهای منطقه دارد، آمریکا ندارد، که این نشان از دیپلماسی فعال ایران در بیش از ۳۰ سال گذشته بوده است»

موضوعات مرتبط

*

*

Top