افول آمریکا در کلمات رهبر معظم انقلاب از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰

با پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام راحل قدرت پوشالی دو ابر قدرت شرق و غرب در هم شکسته شد و افول امپراطوری سرخ مشرق زمین روی داد و اینک دوران افول استکبار جهانی آمریکا نیز در حال روی دادن است ، رهبر معظم انقلاب در جای جای سخنان خویش به مناسبت های مختلف به این سقوط و اضمحلال اشاراتی داشته اند که در ادامه می خوانید.

سال ۱۳۷۵؛ ضعف سیاست خارجی
آمریکاییها با سیاست خارجی ضعیف و علیلشان- که در این چندساله نشان دادند که سیاست خارجی دولت آمریکا بخصوص این دولت کنونی آمریکا چقدر ضعیف و علیل و ناتوان است- به این نتیجه رسیده اند که بلکه بتوانند- به خیال خودشان- مثلًا ضرب شستی نشان دهند. البته چیزی اظهار نمی کنند. قراین این طور به نظر بعضی می رساند. مثلًا می گویند: در فلان انفجار، ایرانیها دست داشتند؛ یا در فلان قضیه، ایرانیها دخالت داشتند- از این گونه حرفها و بهانه گیری های بی ارزش و بیهوده- برای اینکه شاید بتوانند لااقل یک زمینه سازی ذهنی درست کنند!«بیانات در دیدار جمعی از پاسداران؛ ۱۳۷۵/۰۹/۲۴»

سال ۱۳۷۶؛ ضعف دیپلماسی دولت آمریکا
ما یک روز در حال جنگ بودیم. قبل از آن، اوقاتی بود که حکومت ما از لحاظ امکانات، حکومتی بسیار ضعیف بود. آن روز نتوانستند با ما کاری انجام دهند. آن روز نتوانستند ضرر اساسی وارد کنند. امروز بحمد اللّه دولت ایران، دولتی عزیز و مقتدر است و در سطح جهانی به عنوان یک کشور مقتدر و عزیز شناخته شده است؛ رئیس کنفرانس اسلامی است. در بسیاری از کنفرانسهای جهانی، به عنوان یک عضو محترم شناخته شده است؛ دولتها برایش احترام قائلند، ملتها برایش احترام قائلند. امروز ما از چه بترسیم؟ چرا بترسیم؟ چرا خیال کنیم که اگر با همین وضعی که در این نوزده سال داشتیم، ادامه دهیم، چنین و چنان خواهد شد؟ امریکا احتیاج دارد. امریکا امروز آن قوّت و قدرت ده سال، پانزده سال قبل را هم ندارد. روزی بود که حرف دولت امریکا در اروپا و جاهای دیگر، با احترام تلقّی می شد و با آن با احترام رفتار می شد؛ امروز آن طور هم نیست. امروز آمریکاییها از لحاظ دیپلماسی و سیاست خارجی، در موضع ضعفند؛ در موضع قدرت نیستند. می خواهند در حال ضعفشان، همان هیبت ابرقدرتی را علیه ما و در مقابل ملت ایران به کار ببرند!«بیانات در خطبه های نمازجمعه ؛ ۱۳۷۶/۱۰/۲۶»

سال ۱۳۷۷؛ بی آبرویی دولت آمریکا
خود آمریکایی ها مکرّر گفته اند که قراردادهای صلح بین سازمان به اصطلاح آزادی بخش فلسطین و اسرائیل، نقش کاغذ است و هیچ واقعیت خارجی ندارد. به خاطر ضعف دیپلماسی و ناتوانی امریکا در دنبال گیری این کار، آبروی امریکا در دنیا رفت. مسائل داخلی و خارجی متعدّد دیگری هم هست. نشستند با یک کار فشرده در ظرف چند هفته ی کوتاه، توافقی را به امضای کسی که خود را نماینده ی مردم فلسطین می داند، رساندند؛ انسانی حقیر، انسانی خائن، انسانی به شدّت فرورفته در لجنزار خودپرستی و دنیاپرستی که اصلًا لایق نیست انسان او را عضوی از مقاومت فلسطین بداند؛ چه رسد به اینکه بخواهد رهبر آن مقاومت باشد! او در حقیقت مسئولیت تعقیب و دنبال گیری کار مبارزات فلسطینی را بر عهده گرفت؛ یعنی مسأله ی گرفتاری بزرگ دولت صهیونیست را از قِبَل انقلابیون مسلمان فلسطینی، از دوش او برداشت و به دوش خودش گرفت! این بار را که او باید حمل می کرد، این حمل کرد و کارِ دشمن آسان شد! برای انقلابیون فلسطین، مشکلات و دردسر آفرید و دخالت زشت و حضور مداخله جویانه ی تحکم آمیز امریکا را بیشتر کرد!«بیانات در خطبه های نمازجمعه؛ ۱۳۷۷/۰۸/۰۸»

سال ۱۳۷۹، آسیب پذیری بالای آمریکا در مسائل اقتصادی و نظامی
امروز حتّی قدرتی مثل قدرت امریکا که البته از لحاظ اقتصادی، از لحاظ ثروت ملی، از لحاظ پیشرفت علمی و نظامی در سطح بالاست به شدّت آسیب پذیر است و از درون تهدید می شود. در تظاهرات امریکایی این را نمی شود دید؛ ما که از بیرون نگاه می کنیم، نمی توانیم این را درست ببینیم؛ اما اندیشمندان و فیلسوفان سیاسی خودِ امریکا این هشدار را می دهند و در کتابهای متعدّد نوشته اند. امروز را در امریکا تشبیه می کنند به دهه ی ۶۰ امریکا از ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰؛ دهه ی جنگ ویتنام و معتقدند دهه ی ۱۹۶۰، دهه ی تزلزل امریکا بود؛ دورانی که جنگ ویتنام بود و دانشگاههای امریکا، خیابانهای امریکا و محیطهای مردمی آمریکا در یک چالش دائمی با دولت بود. جنگ تمام شد، آن آتش هم تا حدودی فرونشست؛ چون مظهری نداشت.

امروز و در دهه ی اوّلِ هزاره ی سوّم، می گویند شرایط برای آن ها، شرایط دهه ی ۶۰ است؛ منتها ویرانی از درون است ویرانی اخلاقی است، ویرانی ایمانی است نقطه ی تمرکز ایمان برای مردم و جوانها نیست. علم پیشرفت می کند، آزمایشگاه ها کار می کنند، ساخت وساز علمی و صنعتی و اتمی و غیره پیش می رود؛ اما روز به روز هویت ملی ضعیف تر می شود. این را آن ها می گویند؛ این آسیب پذیری مهمی است. انتظار نیست که ما این را در ژستهای رئیس جمهور امریکا مشاهده کنیم، یا در حرفهای آن ها اقرار به آن را بشنویم؛ اما واقعیتی است. اگر بخواهیم مظهر این ضعف را در دنیای بیرونی مشاهده کنیم، ضعف نفوذ امریکا در دنیا یکی از مظاهر آن است. تحریمهای امریکا در دنیا با عکس العمل شدید مواجه می شود. تصمیمهای امریکا در زمینه ی مسائل جمعی، با امتناع دولتهای دیگر در اروپا و غیر اروپا مواجه می شود. انتخابهای اقتصادی امریکا در مسائل جهانی، با چالش عظیم قدرتهای مردمی و سیاسی در دنیا مواجه می شود.

نفوذ امریکا رو به افول است. بعد از دوران جنگ سرد، بعد از افول و انحلال شوروی، آن ها ادّعا کردند که ما باید رئیس امپراتوری بزرگ دنیا باشیم؛ اما دنیا حتّی به عنوان یک ابرقدرت نافذ الکلمة هم دیگر از آن ها حرف شنوی ندارد. شرکت نفتی قرارداد بسته ی با مناطق تولید گاز ایران را ممنوع کردند از اینکه به کارش ادامه بدهد؛ بلافاصله یک شرکت فرانسوی جای آن را گرفت. قانون گذراندند، فریاد کردند و نوشتند؛ فایده ای نکرد. مسئله این گونه است. نفوذ سیاسی امریکا افول کرده است؛ این یکی از مظاهر عقب رفت قدرت امریکاست.

این ها آسیب پذیرند. نمونه ی اخیرِ همین چند روزه ی آن، مسئله «کمپ دیوید ۲» است. یاسر عرفات و رئیس رژیم صهیونیستی را پانزده روز تمام بردند در «کمپ دیوید» نگه داشتند تا شاید بتوانند چیزی از آن در بیاورند که برای امریکا یک تحرّک سیاسی، یک تجدید حیات سیاسی و یک مظهر نفوذ سیاسی باشد. نتوانستند؛ اعتراف کردند که شکست خوردند. آمریکاییها در قضیه ی «کمپ دیوید» شکست فضاحتباری خوردند؛ هیچ طرف تسلیم آن ها نشد. «بیانات در دیدار جمع کثیری از جوانان استان اردبیل ؛ ۱۳۷۹/۰۵/۰۵»

سال ۱۳۸۰؛ آمریکا حقا شیطان بزرگ است
آمریکاییها باطن خود را نشان دادند. رئیس جمهور امریکا در نطق اخیرش، مثل کسی حرف می زند که تشنه خون انسان هاست! کشورها و ملتها را تهدید و متّهم می کند. همه دنیا می دانند که شیطان بزرگ، امریکاست؛ این یک حرف متّکی به دلیل است. این عنوان «شیطان بزرگ» برای امریکا، یک نام گذاری بی دلیل نبود. شما به تاریخ سی، چهل سال گذشته نگاه کنید؛ بیشترین کارشکنی را نسبت به نهضتهای مردمی و مستقل، امریکا کرده است. بیشترین ترور شخصیتهای مؤمن پاک دامن را در دنیا، دستگاه جاسوسی سیای امریکا کرده است. بیشترین حمایت را از رژیمهای ضدّ مردمی در دنیا، امریکا کرده است. بیشترین فروش اسلحه و سلاحهای مرگ بار را در دنیا امریکا کرده است. بیشترین چپاول و غارت را نسبت به ثروتهای ملتها، امریکا کرده است. این ها شیطنت است؛ پس بزرگترین شیطانهاست. البته این کارها را شیطانهای دیگری هم در دنیا می کنند، اما هیچ کدام به شیطنت امریکا نیستند؛ پس او حقّاً شیطان بزرگ است. این شیطان بزرگ که همه ملتها- نمی گویم همه دولتها و حکومتها- شیطنتش را قبول دارند، جمهوری اسلامی را به شیطنت متهم می کند! ما افتخار می کنیم که منفورترینِ شیطانهای دنیا، با ما با این لحن حرف بزند. ما از تعریف و تجلیل سردمداران رژیم امریکا هرگز خشنود نمی شویم. او مسئولان کشور ما را متّهم می کند که منتخب مردم نیستند! در جمهوری اسلامی، همه سران کشور، منتخبان ملتند؛ آن هم نه یک انتخاب خشک و صرفاً برای اینکه کاری کرده باشند؛ یک انتخاب حد اکثری مطلق و همراه با عواطف شدید است. این بی تجربگی ها و بی معرفتی های نسبت به حقایق ملتها، همان چیزهایی است که امریکا تابه حال سیلی و چوب آن ها را خورده و بعد از این هم خواهد خورد. مسئولان بی تجربه امروز امریکا، کشور بزرگ خود را با این حرفها و با این کارها لحظه به لحظه به لبه پرتگاه سقوط نزدیک تر می کنند. این ها از معنویت و انسانیت و حقوق انسانی بویی نبرده اند. با ملتهای مظلوم، اگر بتوانند، در نهایت شدّت و خشونت عمل می کنند. با ملتهایی که در مقابل آن ها تسلیم نشوند و به زانو در نیایند؛ اگر بتوانند، همان کاری را می کنند که امروز رژیم صهیونیستی با مردم فلسطین می کند. ولی نمی توانند و در ارزیابی قدرت خود هم اشتباه می کنند. «بیانات در دیدار کارگزاران حج و مسئولان برگزارکننده مراسم دهه فجر؛ ۱۳۸۰/۱۱/۰۳»

 

**اللهم عجل لولیک الفرج**

حمید فاطمی

حمید پیرزنده دل، متولد 13 اسفندماه 1379 در اردبیل. مشغول به تحصیل در مقطع دوره دوم متوسطه در اردبیل . علاقه مند به کار در زمینه مهدویت ، جنگ نرم و دشمن شناسی که خوشبختانه بنیاد مهدویت و هویت این زمینه فراهم کرده. **اللهم عجل لولیک الفرج**

*

*

Top